Gerrit Stel fotografie

't Het nog nooit, nog nooit zo donker west. Of 't wer altied wel weer licht

Posts tagged ‘kerk’

Kerk …

Men zegt wel eens “De kerk midden in het dorp laten”, in Meppel gaat dat min of meer op. In het centrum van de stad Meppel staat de Grote kerk of Mariakerk, hier gezien vanuit de Weteringstraat.

mariakerk

mariakerk

Monumentendag 2015 …

Van het voormalig klooster in de Moesstraat van Groningen worden de ruimten gebruikt voor studentenhuisvesting en cursussen door stichting De Poort. Wat nog aan het klooster herinnert is het kapelletje met zijn prachtige ramen. Naast de studenten bewoont ook Frater Paul Steverink het voormalig klooster. Als ‘oudste’ bewoner kan hij zeer geanimeerd vertellen over de historie van het klooster, de beeltenissen van de ramen en het kloosterleven …

 

Het is een korte stap van de Moesstraat naar de Zaagmuldersweg, maar van kapel naar kerk is een indrukwekkende … het monumentale kerkgebouw.
– de Sint Franciscuskerk –


klik op een foto (hdr) voor vergroting

 

Earthquake …

Earthquake Monument
Deze zomer is in de Der Aa-kerk een bijzondere tentoonstelling te zien van beeldend kunstenaar en ontwerper Henk Stallinga. De tentoonstelling bestaat uit een serie installaties die, voordat zij naar Japan zullen reizen, door de Der Aa-kerk naar Groningen zijn gehaald. Groningen krijgt hiermee de primeur, want een aantal werken is nooit eerder vertoond.
De door Henk Stallinga vertoonde ‘bewegingen’ daagde mij uit om deze fotografisch vast te leggen. Met lange belichtingstijden (1 – 184 seconden) kon ik de bewegingen min of meer vastleggen.
voor vergroting klik op een foto

Deinende omgeving
Het meest recente en prominente werk van de tentoonstelling is de installatie Earthquake Monument. Dit is een installatie die bestaat uit een hoge, ronde ruimte waarin aan een wand ruim vijfhonderd subtiel wiegende klokken bevestigd zijn. Door de bewegingen van de klokken lijkt de omgeving te gaan deinen. Omsingeld door deze bewegende klokken ervaart de bezoeker bijna fysiek hoe tijd en ruimte in elkaar overvloeien; een vervreemdende,  desoriënterende gewaarwording. Deze installatie sluit aan op de actualiteit van de gebeurtenissen in Groningen.
Reusachtige lichtcirkel
Een andere monumentale installatie, Chain Reaction, komt vanuit Frankrijk naar Groningen. Deze lichtsculptuur is een reusachtige lichtcirkel van zeven meter doorsnee die wordt gevormd door een keten van 144 met elkaar verweven cirkellampen. De lichtintensiteit van de lampen varieert geleidelijk van een subtiele gloed naar een intens helder licht. Gedurende een etmaal maakt deze glazen cirkel van licht één omwenteling, waardoor de toeschouwer een indruk krijgt van het verstrijken van tijd.
Voor meer informatie over studio Stallinga klik hier.

Woldendorp kerk …

Gelegen op een kwelderwal is Woldendorp in de vroege middeleeuwen als wierdedorp ontstaan. Afgelopen periode ben ik enige malen door het dorp gereden en zag de koolzaadvelden en de hervormde kerk aan de A.E. Gorterweg. De kerk, oorspronkelijk gewijd aan St.Petrus, is een eenbeukige kerk met recht gesloten koor en lage geveltoren. De sleutel van de kerk kon je ophalen bij een van de huizen aan de Gorterweg, dus dat gedaan …. ik kreeg een smeedijzeren sleutel mee van wel zo’n 20 cm groot. Tegen verwachting in ging het slot geruisloos open en zo kwam ik terecht in een eenvoudige intieme kerk.

Klik op een foto voor vergroting en bekijk de galerie …

Dichters in de Prinsentuin …

Poëziefestival 16de editie – 24 t/m 26 juli 2013 – Groningen

Winsum e.o. …

Zaterdag 20 juli 2013 een door het Groninger Landschap uitgezette cultuurhistorische route, zowel letterlijk als figuurlijk afgelopen. Met circa 20 mensen zijn we onder de bezielende leiding van twee gidsen door het oude dorp Winsum, langs prachtige op wierden gebouwde kerken gegaan. Daarna door het landschap via Ranum naar Maarhuizen langs het fraaie Mensingerweerster loopdiep en door de weilanden naar Olde Ziel weer terug naar Winsum. Al met al een wandeling van zo’n 10 kilometer en dat onder een zon die er lustig op los brandde, vandaar de zin in het begin van dit bericht “letterlijk en figuurlijk afgelopen”. Aan de hoofdgids heeft het niet gelegen, hij bleef in al zijn enthousiasme maar vertellen over het ontstaan van het landschap en de watertjes, hij hield zelfs het hekje voor ons open. Volgende keer graag ook de stroom afzetten van het schrikdraad dat een paar meter verderop was gespannen, of was het een test om te kijken of we onze voeten nog wel konden optillen? De ‘blanke vla’ koeien keken ons met een meewarige blik aan, van wie gaat er nu met dit weer historische cultuur snuiven. Ondanks de vermoeidheid had ik deze wandeling niet willen missen en was het met een mede lotgenoot helemaal eens die spontaan verzuchtte “Er gaat niets boven Groningen”. Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn, de wierden, kerken, kerkhoven, gietijzeren grafzerken … bekijkt u de foto’s en dan zal u ook zeggen “Er gaat niets boven dit landschap ………..”

Schokland …

Op 1 juni 2013  ben ik naar het voormalige eiland Schokland gereden om een workshop ‘Landschapfotografie’  door Ruud van der Lubben bij te wonen, de fotogalerij geeft een impressie van mijn belevenissen …….
Schokland kent een lange voorgeschiedenis. Afwisselend was het gebied land, dan weer speelde water hier een hoofdrol. Al in prehistorische tijden was het voor mensen een aantrekkelijke vestigingsplaats. Later kreeg de zee steeds meer invloed. Mede door menselijk ingrijpen werd Schokland in de middeleeuwen een eiland in de Zuiderzee. Het eiland werd steeds kleiner en dreigde zelfs helemaal in zee te verdwijnen. Zover kwam het niet. In 1942 werd Schokland opgenomen in de Noordoostpolder en ontstond een unieke situatie. Het drooggevallen eiland wordt tegenwoordig helemaal door land omgeven. De mens lijkt de strijd tegen het water vooralsnog in zijn voordeel te hebben beslist.
Op Schokland bevindt zich naast het museum, waar de geschiedenis van het voormalige eiland zichtbaar wordt gemaakt, een waterput en de legendarische ruïne van de kerk van Ens . Door de historische waarde staat het “eiland” op de werelderfgoedlijst van Unesco.

“Ommetje” Garrelsweer …

Het “Ommetje” Garrelsweer is een afwisselende wandelroute met prachtige dorps- en vergezichten, langs het Damsterdiep, door de weidse velden en langs eeuwenoude wierden met hun statige boerderijen.
Gelokt door deze beschrijving ben ik donderdag 9 mei 2013 op pad gegaan. Genoodzaakt door een wegversperring ben ik helaas niet verder gekomen dan de voormalige Nederlands Hervormde kerk in Garrelsweer … Hoezo “helaas” rondom de kerk en het naast gelegen kerkhof had ik nog wel uren door kunnen brengen …..
Klik op een foto voor een groter formaat en geniet van de pracht ……

 

%d bloggers liken dit: