Gerrit Stel fotografie

't Het nog nooit, nog nooit zo donker west. Of 't wer altied wel weer licht

Posts tagged ‘Groninger Landschap’

Verkenning Matsloot…

Op 13 februari 2016 eens gekeken wat de Zuidoevers van het Zuidlaardermeer en de omgeving van Matsloot ‘digitaal’ hadden te bieden. Bij het Zuidlaardermeer ben ik uitgekomen in het natuurgebied Wolfsbarge en bij Matsloot op een lange weg. Ik heb de GPS coördinaten vermeld zodat u kunt zien waar ik stond te “bibberen”, het was namelijk ijzig koud. Het bibberen heeft het onderstaande opgeleverd en daarmee was ik de kou snel vergeten …

voor een vergroting klik op een foto

Zuidlaardermeer 53.1251,6.72053

Matsloot 53.18561,6.46559

Westerbroekstermadepolder …

10 Augustus 2013 ben ik al een keer in dit gebied geweest. Zoals toen geschreven, wilde ik dit mooie stukje natuur vaker met een bezoek vereren. 22 Juli 2015 op de fiets gestapt en na 10 km stond ik weer te genieten van deze mooie polder.

klik op een foto voor een vergroting

De Westerbroekstermadepolder is 195 ha groot en ligt ongeveer een kilometer ten zuidwesten van Westerbroek, tussen Waterhuizen en Foxhol. Hij wordt ingeklemd door de Hunze (die daar het Drentse Diep wordt genoemd), de spoorlijn Groningen-Hoogezand en het Foxholstermeer. De polder ontleent zijn naam aan de functie die het gebied vroeger had: de natste delen, die maden, meeden of mieden werden genoemd, konden alleen worden gebruikt voor beweiding.
In de Westerbroekstermadepolder vindt men drie verschillende grondsoorten. Aan de zijde langs de Hunze wordt zeeklei aangetroffen, die is afgezet toen deze rivier nog via het Reitdiep in open verbinding stond met de zee (tot 1877). Aan de zuidzuidoostkant ligt een meer dan twee meter dikke laag veen. Middenin de polder ligt een langgerekte rug van zand.
-Lees meer over het beheer en ontstaan>

Kwelder …

Hier aan de noordrand van Groningen ligt nog steeds het oude onbedijkte kwelderlandschap, waarop onze voorouders de wierden opwierpen en waar ze veeteelt beoefenden. Dezelfde vogels vliegen er nog en dezelfde planten staan er. Planten die geen zout of brak water kunnen verdragen redden het hier niet. Om deze levensgemeenschap te beschermen zijn het nu officiële natuurgebieden.
Vanaf de dijk zijn de kwelders goed te overzien, bij voorbeeld in Westernieland vlakbij Pieterburen. De beste plek is Noordpolderzijl. De kwelders worden beheerd door het Groninger Landschap en Natuurmonumenten. Af en toe gaan er excursies naar toe, zo ook op 6 augustus 2014.

voor een vergroting klik op de foto


Lees meer over de excursie en de kwelder

Kennismaking Oostpolder…

Veel over gehoord maar nog nooit bezocht de ‘Oostpolder’ bij Haren. Een paar maal op zoek geweest maar kon hem niet vinden, tot dat iemand mij vertelde hoe ik er kon komen. Vandaag (18 juli 2014) met een brandende zon op het hoofd die zorgde voor een omgevingstemperatuur van zo’n 28 graden ben ik op stap gegaan. Door de tropische weersomstandigheden is het slechts gebleven bij een korte impressie. Vanwege de vele vogels is de polder in trek bij vogelaars, maar zoals u ziet is het ook een ware eldorado voor fotografen.
Voor mij een eerste kennismaking die ongetwijfeld een vervolg krijgt ….

klik op een foto voor een vergroting.

lees meer over de polder

Reidehoeve …

Ten zuiden van de punt van Reide bevindt zich de buitenplaats Reidehoeve van het Groninger Landschap. Op 8 april 2014 ben ik vanuit deze buitenplaats gewapend met camera en voorzien van diverse filters de rijk voorziene dijk met schapenuitwerpselen opgegaan. “Gegeseld” door harde wind, windstilte, hagel, regenbuien, dreigende donkere wolken en dan weer uitgebreid zonneschijn heb ik de Eems en de Breebaart polder vastgelegd. Het zal duidelijk zijn dat ik door deze soms onverwachte weersomstandigheden de filters in de auto heb gelaten.
Ondanks de wisselende weersomstandigheden heb ik een aardige serie van dit gebied kunnen maken.

Verkennen …

Op zaterdag 10 augustus 2013 op de fiets gestapt om een deel van mijn woonomgeving digitaal te verkennen. Fietsend richting Waterhuizen kwam ik terecht …. In een stuk landschappelijk schoon waar ik heel lang geleden ook al eens ben geweest, maar dan benadert van uit een andere richting.

De Westerbroekstermadepolder een natuurgebied beheert door het Groninger Landschap. Nu slechts een kleine fotocompilatie, een verkenning. Maar u kunt er verzekerd van zijn dat ik hier vaker zal ronddolen en u fotografisch op de hoogte zal houden van dit stuk prachtige natuurschoon……

Klik op een foto voor een vergroting

Winsum e.o. …

Zaterdag 20 juli 2013 een door het Groninger Landschap uitgezette cultuurhistorische route, zowel letterlijk als figuurlijk afgelopen. Met circa 20 mensen zijn we onder de bezielende leiding van twee gidsen door het oude dorp Winsum, langs prachtige op wierden gebouwde kerken gegaan. Daarna door het landschap via Ranum naar Maarhuizen langs het fraaie Mensingerweerster loopdiep en door de weilanden naar Olde Ziel weer terug naar Winsum. Al met al een wandeling van zo’n 10 kilometer en dat onder een zon die er lustig op los brandde, vandaar de zin in het begin van dit bericht “letterlijk en figuurlijk afgelopen”. Aan de hoofdgids heeft het niet gelegen, hij bleef in al zijn enthousiasme maar vertellen over het ontstaan van het landschap en de watertjes, hij hield zelfs het hekje voor ons open. Volgende keer graag ook de stroom afzetten van het schrikdraad dat een paar meter verderop was gespannen, of was het een test om te kijken of we onze voeten nog wel konden optillen? De ‘blanke vla’ koeien keken ons met een meewarige blik aan, van wie gaat er nu met dit weer historische cultuur snuiven. Ondanks de vermoeidheid had ik deze wandeling niet willen missen en was het met een mede lotgenoot helemaal eens die spontaan verzuchtte “Er gaat niets boven Groningen”. Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn, de wierden, kerken, kerkhoven, gietijzeren grafzerken … bekijkt u de foto’s en dan zal u ook zeggen “Er gaat niets boven dit landschap ………..”

Geduld …

Geduld is een schone zaak zegt men wel eens. Echter een half uur in een bewegingslose houding zitten is misschien … nou zegt u het maar. Ik zat op een bruggetje bij de Piccardthofplas te wachten tot deze ‘Viervlek libel’, of te wel de Libellula quadrimaculata op de rietstengel ging zitten. Met een blij gevoel ging ik naar huis omdat ik uiteindelijk toch nog een ‘fladderaar’ had gespot. Eerst had ik een wandeling over het dijkje van het Friescheveen gemaakt maar daar waren slechts wat witjes die niet gingen zitten. Of het nu door het warme weer kwam of het tijdstip of dat alle distels en brandnetels waren platgemaaid, ik weet het niet. Maar de jacht op ‘fladderaars’ leverde in Friescheveen niet veel op, vandaar dat ik in een uiterste poging ben gegaan naar de Piccardthofplas …… waar mijn geduld werd beloond ……

20120705_IMG_4037

Groningen, juli 2012

%d bloggers liken dit: