Gerrit Stel fotografie

't Het nog nooit, nog nooit zo donker west. Of 't wer altied wel weer licht

Posts tagged ‘dier’

Natura Artis Magistra …

11 september 2014 met dochter Margien mijn vaderdagcadeautje verzilverd, “Dagje Artis”. Met trein en tram afgereisd naar tramhalte Artis, aan de Plantage Middenlaan in Amsterdam.
In de vijftiger jaren was, net zo als nu, de goedkope maand van Artis. Voor een dubbeltje kon je als kind de dierentuin bezoeken, er zat echter één maar aan vast: “Het moest onder begeleiding van een volwassene”. Dus stond ik als jochie met een dubbeltje in de hand bij de ingang en vroeg aan volwassenen: “mag ik met u meelopen?” Zelden kreeg ik als antwoord “nee dat mag niet”. Zo kwam ik in Artis, meestal mocht ik mijn dubbeltje ook nog houden. Ik was de wereld te rijk – in Artis – 5 cent voor aardnootjes – 5 cent voor duimdrop – wat wil je nog meer. De aardnootjes waren vlug op, de lange laan van de ingang was aan weerszijden bevolkt met schooiende grote veelkleurige papagaaien. De grote ara’s aan de laan waren er nu niet meer, de vele dieren in al zijn uitvoeringen waren er wel, zie mijn fotoverslag .

Voor meer informatie over Artis klik hier.

Eiland van rust en natuur …

Dat kan in onze optie maar één eiland zijn, namelijk Vlieland. Kortgeleden weer eens Vlieland voor een weekje bezocht. de gemoedelijke sfeer ondergaan en genoten van de flora en fauna. Goedkope hoge gympies gekocht om op het wad te kunnen lopen, schelpen en vooral die van de mossels zijn erg scherp. Hierdoor kon ik vanuit diverse posities het altijd weer ‘boeiende’ Wad en de fouragerende meeuwen vastleggen. Verder digitaal gespot op dit fotogenieke eiland, de dromende paarden in de polder, de torenvijver, het bokkendal, vlinders (Atalanta – Parelmoervlinder). Het kleine vlindertje heb ik qua naamgeving niet kunnen achterhalen, vermoedelijk is het een uit de familie van de spanners (nachtvlinder). Wie het weet, ik hou mij aanbevolen. Met dank aan Bob Hogeveen het is de Bonte brandnetelmot. Staande op het Vuurboetsduin (hoogste duin 40 m met zijn vuurtoren 17 m) zie je in de verte liggen Terschelling. De strandhoofden zowel op het strand als op het wad leveren altijd weer boeiend materiaal op. De vernuftigheid van de natuur, insecten die in het kleine bloemetje van de dopheide een gaatje bijten om bij de nectar te kunnen komen. De rupsen van de sint-Jacobsvlinder, die het giftige Jakobskruid zowat geheel op vreten. Zij slaan de gifstoffen van het kruid op, waardoor ze als rups, maar ook later als vlinder oneetbaar zijn.
In de fotoserie heb ik, naast de traditionele fototechnische instellingen, gebruik gemaakt van – lange sluitertijden – macro – hyper focale afstand.
Lange sluitertijden:
Door toepassen van de zogenaamde ‘big stopper’ 10 stops verlengen van de sluitertijd. Hierdoor zijn sluitertijden van 9 tot en met 77 seconden ontstaan.
Macro opnamen:
Naast het 100 mm macro objectief ook een extension tube van 25 mm gebruikt, waardoor ik nog dichter op het onderwerp kon kruipen.
Hyper focale afstand:
Is een scherpstelafstand bij een gegeven brandpuntsafstand en diafragma, waarbij de grootst mogelijke scherptediepte wordt bereikt. Wanneer op deze afstand wordt scherp gesteld, zullen de onderwerpen vanaf de helft van deze afstand tot oneindig zo scherp mogelijk worden weergegeven.
De foto’s die bij dit bericht horen, geven een beeld van het waarom wij elk jaar even de lucht van Vlieland moeten snuiven.
De foto’s zijn opgenomen in een galerie met dezelfde titel als dit bericht, veel kijkplezier …

Zie ook “Onthaasten … “

landgoed Ekenstein …

Rijdende richting Delfzijl heb ik vaak het bordje Ekenstein gezien. Afgelopen zondag 5 augustus 2012 maar eens gaan kijken wat er achter het bordje schuil gaat. Een prachtig landgoed met een landhuis genaamd Ekenstein. In het landhuis is nu een hotel gevestigd met een terras die uitkijkt over een vijver en het landgoed. De vaste “bewoners” zijn een zittende versteende vrouw en de “terrasheer” in de vorm van een pauw -die met een air van hier ben ik de baas rond paradeerde-. Zijn indrukwekkende snavel en kleurrijk verenpak liet hij welwillend digitaal vastleggen. Op de weg naar de kinderboerderij en het vogelparadijs kwam ik in een verscholen hoekje, wat opslag van afgedankte spullen tegen. Natuurlijk zag mijn camera de oude opgeslagen stoel die zich uitstekend leende om hem een HDR uiterlijk te geven. Een rondje in alle rust gewandeld, onder begeleiding van  het vrolijke gekwetter van de vogels. Bij het Damsterdiep weer aangekomen, kijk je het water af en zie je in de verte een schoorsteen van een oude steenfabriek, de tijd stond even stil. Goed een eindje verder, op de Alberdaweg was een andere borg te zien namelijk Rusthoven met een prachtige oprijlaan. Ekenstein, Rusthoven en de Steenfabriek zijn ontstaan in de 17e en 18e eeuw en dat mogen wij nog steeds aanschouwen. Met een voldaan gevoel ging ik langs het Damsterdiep terug naar huis om de gemaakte foto’s te bewerken en ze in een galerie op mijn site te zetten.

%d bloggers liken dit: