Gerrit Stel fotografie

't Het nog nooit, nog nooit zo donker west. Of 't wer altied wel weer licht

Posts tagged ‘bloemen’

Verkenning Hortus …

Op 6 maart 2016 naar Haren gefietst en al wandelend een verkenning gehouden in de Hortus. Gestart bij de Chinese tuin en nu eens hoofdzakelijk gekeken naar de paviljoens. Hierna via de Laarmantuin naar de zogenaamde voedselarme plas gelopen. Op de fiets en tijdens de wandeling in de Chinese tuin was het prachtig weer maar op het einde vielen er dikke hagelstenen. “Maart roert zijn staart”. Het doet echter geen afbreuk aan al het moois van deze verkenning … bezwamde boomstam – chinese paviljoens – draagstoel – de bloeiende lage irissen – vennetjes – helleboris – meerkoet – de hagel …

 

Klein werk …

Ik kon het niet laten, nog even een rondje Hortus Haren. Gewapend met Canon 7D en 100 mm macro objectief, dit is wat ik heb kunnen spotten bij de Rotstuin en de Voedselarme plas.

Bij de grond …

Volgens de fabrikant kan je met een hoekzoeker heel laag bij de grond fotograferen zonder het risico van een ‘hernia’ op te lopen. Door de zeer ongemakkelijke houding bij het kijken door de zoeker of het bekijken van de live view loop je die zomaar op. Met zo’n apparaat op je camera kijk je echt om een hoekje en kan je daardoor boven het toestel door de zoeker kijken, hoe comfortabeler wil je het hebben. Zo’n apparaat gekocht en natuurlijk zo snel mogelijk uitgeprobeerd. 6 Maart 2014 op naar de Hortus in Haren en gewoon zittend en/of op mijn knieën onderstaande macro foto’s gemaakt. Zo gewoon was het allemaal nog niet want mijn knieën op een grindpad en mijn zitbotjes op de keien van de rotstuin protesteerden heftig. Maar goed je moet er wat voor over hebben, door de ontberingen ben ik van schrik de namen van de plantjes vergeten. Kan nu alleen maar zeggen: “Gelukkig heb ik de foto’s nog”.
Klik voor de galerie en vergroting op een foto.

“Ommetje” Garrelsweer …

Het “Ommetje” Garrelsweer is een afwisselende wandelroute met prachtige dorps- en vergezichten, langs het Damsterdiep, door de weidse velden en langs eeuwenoude wierden met hun statige boerderijen.
Gelokt door deze beschrijving ben ik donderdag 9 mei 2013 op pad gegaan. Genoodzaakt door een wegversperring ben ik helaas niet verder gekomen dan de voormalige Nederlands Hervormde kerk in Garrelsweer … Hoezo “helaas” rondom de kerk en het naast gelegen kerkhof had ik nog wel uren door kunnen brengen …..
Klik op een foto voor een groter formaat en geniet van de pracht ……

 

Tijgersluipgang …

Tijgersluipgang, dat is toch iets van het leger ……. plat op je buik en niet gezien worden door de “vijand”. De sergeant-majoor wilde tijdens de oefening altijd drie sporen zien: twee links en rechts veroorzaakt door ellebogen en knieën en de derde laten wij maar in het midden.
Op 28 april 2013 heb ik dat weer eens geoefend en wel in de Hortus in Haren. Gelukkig had ik geen belagers, af en toe een insect, die zich snel uit de pootjes maakte.
Al buiksluipend door het gras en soms op het grind kwam ik al dit moois tegen …..
Klik voor een groter formaat op de foto.

 

‘Vrouw Wichers …’

‘Vrouw Wichers’ is een corpulente volksvrouw in een gele bloemetjesjurk. Deze ‘moeke’ staat met de armen over elkaar een oogje in het zeil te houden in de H.L. Wichersstraat. Deze straat is genoemd naar de landdrost Hendrik Ludolf Wichers (1747-1840).

Naar aanleiding van de herinrichting van de H.L. Wichersstraat in 1982 vormden de straatbewoners een werkgroep met als doel een kunstwerk te realiseren. Omdat de gemeente hiervoor geen financiële bijdrage wilde leveren, besloot de werkgroep het geld op een andere manier bijeen te brengen. Een actie in het Grand Theatre in 1984 leverde voldoende op om de materiaalkosten van het beeld te betalen. Straatbewoonster en kunstenares Mette Bus vervaardigde vervolgens het kunstwerk tegen de kostprijs.

In 1985 werd ‘Vrouw Wichers’ van de ‘sokken’ gereden door een dronken automobilist. Dankzij de schadevergoeding van de verzekering kon de kunstenares een nieuwe ‘Vrouw Wichers’ maken.

Groningen, november 2012

Donderbloem …

Klaprozen voorspellen het weer:
Bij regenweer klapt de bloem dicht, vandaar de naam klaproos. In Vlaanderen wordt de klaproos ook wel onweersbloem of donderbloem genoemd. In Wallonië spreekt men van tonnoire. Daarmee verwijst men naar tonnerre of de donder. In vroegere tijden probeerde men ook onweders te bezweren met behulp van de klaproos. Men plukte grote boeketten met donderbloemen om die in de kerk te laten zegenen. Kwam er nadien onweersdreiging opzetten, dan stak men de gezegende planten in brand. “Beginnen donderwolken op te doemen, stook dan vlug uw donderbloemen” luidde dan ook het spreekwoord aan het begin van de twintigste eeuw.

Klaproos als symbool:. Lees verder over de symboliek

Het gele goud …

%d bloggers liken dit: