Gerrit Stel fotografie

't Het nog nooit, nog nooit zo donker west. Of 't wer altied wel weer licht

Posts from the ‘Insecten’ category

macro opnamen van kleine dieren

Wat is dit nou …

Ja, wat is dit nou. Tijdens mijn wandeling door de Hortus Haren kwam ik naast het koevinkje, soldaatje en koolwitje ook

twee ‘wonderlijke’ gasten tegen.
De één stak steeds zijn achterlijf omhoog, uit bescherming ?? en de ander fladderde naar beneden en kwam op een blad terecht. In eerste instantie dacht ik aan zwevend zaadpluisje, maar bij nader inzien en door het blad te bewegen bleek het een vliegend insect te zijn.

Wie herkent dat witte ‘schepsel’ en kan de houding van de wesp of zweefvlieg verklaren.
klik op de foto voor een vergroting. Via Facebook ben ik er achtergekomen dat het een vedermot is en dat de wesp of zweefvlieg een bladsnijderbij is. Deze bij schopt als het ware met zijn poten het stuifmeel onder tegen zijn borstelige buik, vandaar moet het achterlijf omhoog. Bedankt facebookers.

Eiland van rust en natuur …

Dat kan in onze optie maar één eiland zijn, namelijk Vlieland. Kortgeleden weer eens Vlieland voor een weekje bezocht. de gemoedelijke sfeer ondergaan en genoten van de flora en fauna. Goedkope hoge gympies gekocht om op het wad te kunnen lopen, schelpen en vooral die van de mossels zijn erg scherp. Hierdoor kon ik vanuit diverse posities het altijd weer ‘boeiende’ Wad en de fouragerende meeuwen vastleggen. Verder digitaal gespot op dit fotogenieke eiland, de dromende paarden in de polder, de torenvijver, het bokkendal, vlinders (Atalanta – Parelmoervlinder). Het kleine vlindertje heb ik qua naamgeving niet kunnen achterhalen, vermoedelijk is het een uit de familie van de spanners (nachtvlinder). Wie het weet, ik hou mij aanbevolen. Met dank aan Bob Hogeveen het is de Bonte brandnetelmot. Staande op het Vuurboetsduin (hoogste duin 40 m met zijn vuurtoren 17 m) zie je in de verte liggen Terschelling. De strandhoofden zowel op het strand als op het wad leveren altijd weer boeiend materiaal op. De vernuftigheid van de natuur, insecten die in het kleine bloemetje van de dopheide een gaatje bijten om bij de nectar te kunnen komen. De rupsen van de sint-Jacobsvlinder, die het giftige Jakobskruid zowat geheel op vreten. Zij slaan de gifstoffen van het kruid op, waardoor ze als rups, maar ook later als vlinder oneetbaar zijn.
In de fotoserie heb ik, naast de traditionele fototechnische instellingen, gebruik gemaakt van – lange sluitertijden – macro – hyper focale afstand.
Lange sluitertijden:
Door toepassen van de zogenaamde ‘big stopper’ 10 stops verlengen van de sluitertijd. Hierdoor zijn sluitertijden van 9 tot en met 77 seconden ontstaan.
Macro opnamen:
Naast het 100 mm macro objectief ook een extension tube van 25 mm gebruikt, waardoor ik nog dichter op het onderwerp kon kruipen.
Hyper focale afstand:
Is een scherpstelafstand bij een gegeven brandpuntsafstand en diafragma, waarbij de grootst mogelijke scherptediepte wordt bereikt. Wanneer op deze afstand wordt scherp gesteld, zullen de onderwerpen vanaf de helft van deze afstand tot oneindig zo scherp mogelijk worden weergegeven.
De foto’s die bij dit bericht horen, geven een beeld van het waarom wij elk jaar even de lucht van Vlieland moeten snuiven.
De foto’s zijn opgenomen in een galerie met dezelfde titel als dit bericht, veel kijkplezier …

Zie ook “Onthaasten … “

Kever …

20140517_MG_2900voor vergroting klik op de foto

Tijdens mijn laatste wandeling door de Hortus kwam ik dit figuur tegen, wie weet de naam ….

Apotheker Henricus Munting vestigde zich na vele jaren reizen door Europa in 1626 in Groningen. Achter zijn huis in de Rozenstraat legde hij een tuin aan met vele gewassen. De tuin stond al snel goed aangeschreven, mede omdat Muntings vrienden hem planten zonden uit heel Europa.
Lees verder

Enerverende dag …

24 augustus 2013
Wat een mens zichzelf kan aan doen.
Tien voor zes uit bed gerinkeld – tien over zes op de fiets – vijf voor half zeven in de Hortus Haren – zonsopgang vastgelegd bij de voedselarme plas – tien over acht weer thuis – foto’s Hortus bekeken en bewerkt – ontbijt gemaakt – ontbeten, krantje gelezen – gedouched, aangekleed – wandelingetje gemaakt – deeg klaar gemaakt voor het vissen – gevist niets gevangen – dan maar insecten vastleggen in de buurt van mijn visstekkie – foto’s bewerken – dit bericht maken en publiceren. Oh ja, tussendoor hebben wij ook nog geluncht.
Hoezo enerverend?

Klik voor een vergroting op de foto.

Verhit …

Het is niet mijn gewoonte om een titel te gebruiken van een ander, maar het gedicht ‘Verhit’ van Eltje Doddema geeft precies de gevoelens weer van de ‘fauna’ en mij tijdens het ronddolen met een macro-objectief in de Hortus van Haren, op 2 augustus 2013 om 10:15 uur. De libel zocht een einde van een spriet om mee te kunnen deinen op de windvlagen, de dagpauwoog bleef trillen met zijn vleugels en de kikker bleef pootjebaden, zo verhit vroegen zij om koelte. De fotograaf verzuchtte: “Modellen blijf a.u.b. even stil zitten”, voor de ontspanning van de camera maar vooral voor de fotograaf.

Voor een vergroting klik op de foto.


Klik hier voor het gedicht ‘Verhit’ van Eltje Doddema.

Grote langlijf …

Ik dacht eerst dat ik een zweefvlieg had gespot die op dieet was en daarin wat was doorgeschoten. Maar nee, het is een zweefvlieg genaamd Grote langlijf Sphaerophoria scripta, je moet er maar opkomen. “Lang dun maar lekker ????”

Groningen, augustus 2012

Geduld …

Geduld is een schone zaak zegt men wel eens. Echter een half uur in een bewegingslose houding zitten is misschien … nou zegt u het maar. Ik zat op een bruggetje bij de Piccardthofplas te wachten tot deze ‘Viervlek libel’, of te wel de Libellula quadrimaculata op de rietstengel ging zitten. Met een blij gevoel ging ik naar huis omdat ik uiteindelijk toch nog een ‘fladderaar’ had gespot. Eerst had ik een wandeling over het dijkje van het Friescheveen gemaakt maar daar waren slechts wat witjes die niet gingen zitten. Of het nu door het warme weer kwam of het tijdstip of dat alle distels en brandnetels waren platgemaaid, ik weet het niet. Maar de jacht op ‘fladderaars’ leverde in Friescheveen niet veel op, vandaar dat ik in een uiterste poging ben gegaan naar de Piccardthofplas …… waar mijn geduld werd beloond ……

20120705_IMG_4037

Groningen, juli 2012

Dwergdikkopje …

Vandaag eens even gekeken hoe het met mijn ‘fladderveld’ is, ik zie u al vragend opkijken.
– het is een schuinoplopend veld vol met distels aan de rand van een plas –
Gelegen in het recreatiepark Kardingen.
Een gebied waar ik vaker rondstruin. Ik heb daar in het verleden al heel wat vlinders, libellen en waterjuffers gefotografeerd, dus vandaar mijn benaming ‘fladderveld’. Helaas de oogst was vandaag slechts dit dwergdikkopje en nog een waarvan ik de naam niet weet. Misschien kan een lezer mij hier mee helpen. Laat het ons weten door een reactie in onderstaand formulier plaatsen.
Het was vandaag een behoorlijk warme drukkende dag, misschien van daar de magere oogst. Twee behoorlijke grote libellen vonden het leuk mij lekker te maken door alsmaar boven mijn hoofd en het veld rond te cirkelen.
Ik was gelukkig niet de enige die met bijna lege handen thuis kwam, de aanwezige vissers hadden helemaal niets gevangen.
Gewoon een volgende keer meer succes.

%d bloggers liken dit: