Gerrit Stel fotografie

't Het nog nooit, nog nooit zo donker west. Of 't wer altied wel weer licht

Posts from the ‘Friesland (provincie)’ category

het land van de provincie Friesland en zijn vergezichten dorpen en zo voort

Monument …

Tijdens mijn wandeling op het Doldersummerveld werd ik geattendeerd op een Oorlogsmonument. Het monument bevindt zich op de heide tussen Doldersum en Wateren aan de Huenderweg.
In 1944 was hier bos. 21 jonge mannen vonden in dit bos een schuilplaats nadat ze waren gevlucht uit een arbeidskamp. 6 jongens werden gevonden en dood geschoten door de bezetter.

klik hier voor meer informatie en voor een groter beeld op een foto

Wierum …

Op 31 augustus 2016 met Ard Bodewes over de zeedijk bij Wierum (53° 23′ 31,28″ N en 5° 58′ 23,35″ E) gegaan. Op een basalten scheiding gekeken naar de kleurenpracht van de ondergaande zon op het Wad.

klik op een foto voor vergroting

“rondom Vlieland” expo 2016

‘ons’ Vlieland …

In juni 2016 hebben wij onze vakantie gehouden op ‘ons’ eiland Vlieland. Ik heb al voldoende geschreven over dit prachtige eiland, vandaar dat ik het deze keer alleen wil laten bij foto’s …
Zie ook de bijbehorende reportages ‘Phoca‘ en ‘Vliehors expres‘.

voor vergroting klik op een foto

Brandend …

Daar staat ze, net boven het wad te branden …
Een half uur na ondergang stond het wad nog in brand …

voor vergroting klik op de foto

Gloeiende zon …

Gisteren 14 juli 2015 ’s avonds met fotomaatje Ard Bodewes  naar het dorpje Moddergat/Paessens gereden om de zon over het wad tegen de dijk te zien gloeien …

Voor vergroting klik op de foto

De tweelingdorpen Paesens en Moddergat bezaten in de 19e eeuw een grote vissersvloot. In de nacht van 5 op 6 maart 1883 voltrok zich een ramp voor de gemeenschap. Tijdens een zware storm vergingen 17 blazers en aken en kwamen 83 dorpelingen van Paesens en Moddergat om. Ter herdenking werd in 1958 op de zeedijk een monument opgericht. Ook tegenwoordig is in de dorpen de visserij een belangrijke bron van inkomsten. De schepen zijn nu gelegen in de haven van Lauwersoog.

Klik voor het werk van Ard (een enthousiaste architectuur- en landschapsfotograaf) hier.

Onthaasten …

Voor het onthaasten zijn we gegaan naar het in onze optie, het mooiste eiland van Nederland, namelijk …… Vlieland. Over ‘uitwaaien’ gesproken daar hebben wij geen gebrek aan gehad, zie de foto’s met al zijn mooie maar o zo stevige luchten. Dinsdag met de eerste boot naar Vlieland vertrokken, het was vroeg maar daarvoor kregen wij een heerlijke volledige dinsdag voor terug. Een beetje rondgekuierd en gefietst, de voor ons bekende plekjes bezocht en daarna het hotel Doniastate opgezocht. Dit hotel ligt in een mooi rustig natuurgebied en is zo’n twintig minuten lopend van het strand en zo’n tien minuten van het dorp. Woensdag het strand opgezocht en het enige strandpaviljoen bezocht, ’t Badhuys. Eén van de foto’s geeft een goed overzicht van het zogeheten strandhotel en het bijbehorende strandpaviljoen. Op onze vertrekdag, donderdag stonden wij in dubio de twaalf uur boot of die van vijf uur, het is de boot van 11.45 geworden, achteraf een goede keus. Wachtend op de boot zijn we nog even de dijk een stukje opgelopen om na te genieten van de rust op het wad. Helaas gingen opeens de hemelsluizen open en moesten we met een stevige wandelpas zien dat we in de beschutting van de veerterminal kwamen. In de loop van de dag gebeurde dat meerdere keren dus, een goede keus. Wij hebben onze bootkaartjes om laten zetten naar de boot van circa 12.00 uur, zodat het scanapparaat ons niet weigerde om in te schepen. Ja ook Vlieland ontkomt niet aan het digitale wereldje, vroeger stond er een mannetje van Doeksen en scheurde je kaartje iets in voor het inschepen, nu wordt je gescand zowel heen als terug. Ondanks dat het geen echt strandweer was hebben wij toch genoten van het uitstapje naar ……ons Vlieland.

%d bloggers liken dit: